Stare pocztówki

       Bardzo lubię oglądać, a jeszcze bardziej wykorzystywać w decou  stare pocztówki. Miałam cichą nadzieję, że kiedyś uda mi się takie zdobyć i wstawić na bloga.
Pewnego dnia, w czasie wizyty u koleżanki Asi,  przeglądałyśmy znalezione na strychu dziadka Asi różne różności ... baaardzo stare, zakurzone i nadszarpnięte zębem czasu ... :)
Oto znalezione perełki :)

 

Bardzo Ci Asiu dziękuję za udostępnienie vintagowych kartek  !!!

A Was zapraszam nie tylko do oglądania, proszę wykorzystujcie je w swoich pracach, jeśli tylko  Wam się podobają :)

Herbaciarka "na słodko"

     Długo  szperałam w pudle z serwetkami za odpowiednim motywem.... przewracałam, przebierałam rano, wieczór i w południe,  i nic sensownego poza słonecznikami nie umiałam znaleźć ... a że słoneczników jakoś nie darzę sympatią ( a pasowałyby do owej kuchni, oj pasowały ... ) postanowiłam rozpocząć poszukiwania od nowa. Zanurzyłam się kolejny raz w serwetkowym pudle, ale w międzyczasie zadzwoniłam do Olci, czy aby jest w posiadaniu sensowniejszych słoneczników, które umiałabym przełknąć... kochana dziewczyna przywiozła mi zaraz na drugi dzień, takie z niebieskościami- które to niebieskości  miały mnie omamić ... i prawie że by się jej to udało... ale w ostatniej chwili, znaczy trzeciego dnia poszukiwań  oświeciła mi się lampka, że w paczuszce z pięknymi wisiorami od Jolasi była odpowiednia serwetka !!! Jak mogłam o niej zapomnieć !? - no tak...była nie w pudle, tylko "pod ręką" ( czytaj pod stołem z różnościami do decou ).

I tak to powstała słodka herbaciarka :)

 

Witam serdecznie nowego obserwatora Kasiulkę :)

Strusia pisanka z koronką

     Zostałam poproszona o wykonanie strusiej pisanki ...  tak tak... właśnie teraz :) Ucieszyłam się bardzo, bo uwielbiam je ozdabiać !!!
 Motyw tej pięknej, serwetkowej róży idealnie  wpasował się  w zgrabną wydmuszkę, tło delikatnie pocieniowałam miętową zielenią i rozmytym, wyblakłym różem, chlapnęłam delikatnie kropeczkami miętowymi i w dole khaki. Boczny pasek w miętowym kolorze ubrałam w konturówkową koronkę, która jednocześnie jest owalną ramką dla motywu. Niesymetryczne niestety dziurki wykończyłam srebrną biżuterią.
Motywy różane wylakierowane na błysk Boną . Jedną stronę na koniec  pociągnęłam trzykrotnie lakierem TRIPLE THICK DecoArt. Piszą, że nie zażółca.... hmmm, może jednak minimalnie... w każdym bądź razie na pewną zmiękcza i delikatnie, romantycznie obraz czyni zamglonym.
Trudno jest go położyć na większej powierzchni, trzeba szybkimi i energicznymi ruchami cieniutko go rozprowadzić na obłej powierzchni- jeśli położymy grubiej będą spływać nam "gluciki". Schnie błyskawicznie, już po 5-10 minutach można nakładać kolejną warstwę. Nie jest odporny na zarysowania i wgniecenia. Po 5 dniach schnięcia położyłam pisankę na ściereczce i odgniotła się kratka :(
Boczny pasek pisanki i koronka są matowe.

Nacykałam prawie 100 fotek i żadna mnie nie satysfakcjonuje ... jeśli uda się zrobić lepsze na pewno podmienię.

Jej ogromność Dynia

     Wiem... wiem.... że jeszcze nie pora ..., ale noce co raz chłodniejsze i bałam się, żeby nie przemarzły.... nasze pierwsze w życiu,  wyhodowane "własnymi ręcami" dynie :)
Nigdy wcześniej nie widziałam i nie wyobrażałam sobie, jak ogromne, płożące, długie i silne pędy mogą wyrosnąć z dwóch małych nasionek !!! i jakie wielkie i zmyślne liście z tych pędów  - niczym parasole osłaniające owoc od szkodliwych promieni słonecznych a jednocześnie ukształtowane w taki sposób, aby deszczówka spływała wprost do korzeni znajdujących się w pobliżu owocu- by w przypadku suszy mogły otrzymać jak najszybciej tak potrzebną im do rozwoju wodę. Właśnie... ścinając pędy mogłam zobaczyć jakie ogromne ilości wody przewodziły... woda wręcz się z nich wylewała przy cięciu sekatorem.
   Owoców było bardzo dużo, niestety większość z nich padła łupem ohydnych ślimaków wrrrr.... jak ja ich nienawidzę !!! , wszystko mi pozżerały... pomidory, kwiaty liliowców, siewki szałwii, którą sobie posiałam, fasolkę szparagową...itp :(
Ale dynie, które się obstały są zachwycające :) Zobaczcie zresztą sami :)

 

Dobrze, że młodzież miałam akurat pod ręką, wnieśli dynie na taras, by na dzisiejszym pięknym słoneczku zahartowały sobie skórę, by mogły dłużej w dobrej formie być przechowywane do listopada- kiedy to będziemy sporządzać pyszną i pikantną zupę dyniową i dżemy dyniowo-pomarańczowo-imbirowe :)

Jedna będzie oczywiście ozdabiać wejście do domu :)))

 ***

Dwa tygodnie później ...

Postanowiliśmy jedną z wielkich dyń przerobić na zupę, sporą jej część zamrozić i równie sporą zaprawić do słoi. Mąż przystąpił do akcji...

 

Naszym oczom ukazał się piękny, soczysty, pomarańczowy miąższ...

 

 a po kuchni rozszedł się zapach świeżego melona, który zwabił naszego domowego żarłacza :-)

Krojenie ogromnej dyni to spore wyzwanie... mąż poradził sobie znakomicie

Na sam koniec postanowił jednak upuścić sobie trochę krwi....

***

Witam serdecznie nowych obserwatorów

i dziękuję za mnogość komentarzy,

 które zostawiacie - bardzo, bardzo się cieszę ,

 że mnie odwiedzacie i zostawiacie ciepłe słowo... :)))

Miłego tygodnia Wam życzę !!!

Herbaciarka biało-czarna

     Taka sobie herbaciarka :) Zrobiłam ją dla mamy do jej nowego, nowoczesnego, biało-czarnego pokoju. Ociepliłam delikatnie patyną, aby zdjąć z niej surowe oblicze i dodałam broszkę, którą zalałam lakierem szklącym, tworząc menisk wypukły :)

 

 

Kolejne karteczki

Zgadnijcie , gdzie byłam wczoraj ? :)

Z radością stwierdzam, że moja wyobraźnia scrapkowa powoli się rozkręca, chociaż ... przyznam szczerze, że najbardziej w kolorach beżowo-turkusowych ... te leżą mi jak żadne inne :)

Trudno mi się przełamać i sięgnąć np. po zieleń ... , więc poszłam w fiolety i różowości z ociupinką soczystej i smakowitej zieleni, chyba wyszło nieźle ?

 

 

Miłego weekendu !!!

Sielski dzbanek z krową

    Uwielbiam tą serwetkę ... i kiedy na pchlim targu wyszperałam stary dzbanek na herbatę czy mleko, od razu wiedziałam co z nim zrobię :)

Korciło mnie , żeby dodać napis "pij mleko", transfer nie wchodził w grę, bo chciałam mieć literki po idealnym łuku ramki, w której siedzi krowa. Z pomocą przyszła Olcia ... ze swojej "decopupagowej" szuflady wyczarowała najlepsiejszy szablon, jaki mógł mi się przyśnić. Sprawdził się na medal :)))

Dziecięca zawieszka

     Machnęłam zawieszkę na drzwi do pokoju małego Oskara. Czterolatek zażyczył sobie jedną stronę morską -  bo właśnie wrócił z pięknej Chorwacji, zachwycony morzem i jego żyjątkami :)

Już wiem, że się podoba :), mały co rusz przychodzi i zagląda czy zawieszka jest już gotowa, zostałam też najlepszą ciocią :)))